Այս տեսագրությունը պատրաստել են Դավիդ եւ Դան Նյուկոմբերը: Օգտագործելով timelapse եղանակը, նրանք բավականին բարդ աշխատանք ենք կատարել:
Արդյունքը ինչ խոսք՝ հրաշալի է:
Այս եղանակով, օգտվելով համակարգչից կամ լուսանկարչական խցիկի հատուկ ունակություններից, լուսանկարիչը կարգավորվող հաճախականությամբ պարբերաբար նկարում է տեսարանը: Հետագայում այդ կադրերը միացնում իրար շարժապատկերի մի հոսքի մեջ:
Ինձ ամենից շատ տպավորեցին ներքեւում թափառող ամպերը:
Խորհուրդ ենք տալիս դիտել HD տարբերակը: Դրա համար, դիտումը սկսելուց հետո սեղմեք 360p կոճակն ու ընտրեք ձեր էկրանի հնարավորությունների համապատասխանող առավելագույն լուծելիության աստիճանը (resolution):
Բաղադրությունը
- 500 գրամ փախլավայի շերտավոր խմոր
- 0,5 թեյի գդալ դարչին
- 100 գրամ հալած յուղ, կարագ
(կամ պասային տարբերակի համար` բուսական յուղ կամ մարգարին) - 600 գրամ շաքարավազ
- մի պտղունց լիմոնի աղ
- 400 մլ ջուր
Հովհաննես Թումանյան Քառյակներ — Կարդում է Սուրեն Քոչարյանը:
Շատ գեղեցիկ ու իմաստուն խոսքեր են, որոնցից չես հագենա…
Հեղինակ՝ Սոնա Ավագյան
Մահվանից 2 ամիս առաջ Հովհաննես Թումանյանն ասել է. «Ես գիտեմ` մի օր, իհարկե ոչ շուտ, իմ կյանքը մեծ հետաքրքրություն ու աղմուկ է հանելու: Շատ բան է պարզվելու, տեսնելու են բոլորովին ուրիշ բան: Գրվածքներս դեռ լավ չեն կարդացել, տեսել»:
1959 թ.` Թումանյանի 90 ամյակին, Ստեփան Զորյանը նշել է, որ Թումանյանի բարձր պոեզիան դեռ խորն ուսումնասիրված չէ, լուրջ անելիքներ կան: 10 տարի անց` Թումանյանի 100-ամյակին, Պարույր Սեւակը Թումանյանի ողջ պոեզիան բաժանել է 3 խորագրի («Հառաչանք», «Հայրենիքիս հետ», «Դեպի անհունը») եւ ասել. «Նա սկսեց հառաչանքով, ապրեց հայրենիքի հետ եւ գնաց դեպի անհունը»: Սեւակը եւս նշել է, որ Թումանյանի խոհափիլիսոփայական աշխարհը մնացել է չմեկնաբանված ու ստորադասված: 1994 թ.` Թումանյանի 125-ամյակին, Վահագն Դավթյանը նշել է, որ մենք ճանաչում ենք Թումանյանի 2 աշխարհներից մեկը, բայց նրա ոգեղեն աշխարհը մեզ համար մնացել է անհայտ: Շարունակեք կարդալ… »
Ինչ անել եթե տանը մեկ թղթից, մեկ մկրատից, լեյկոպլաստերից ու ուշադրությունը շեղելու կարիք ունեցող հինգ տարեկան երեխուց բացի ոչինչ չկա…
Ահա թե ինչ…
Եթե չեմ սխալվում, վերջին անգամ 11 տարի առաջ եմ տեսել Գեւորգին…
Կես գիշեր էր… Վերադառնում էի տուն: Աբովյան-Մոսկովյան խաչմերուկն ամայի էր: Անսպասելիորեն խավարի միջից համարյա ծիրանագույն լույսի մեջ մարմնավորվեց Գեւորգը՝ ժպիտը դեմքին: Նա կարկամած քայլերով մոտեցավ ինձ ու միանգամից զգացի, որ կարեւոր բան ունի հարղորդելու: Այդպես է լինում երբ զգում ես որ բաժակդ լցված է ու գերլցված:
Եղբայրական զրույցը կարճ էր: Բառերը մոտավոր եմ հիշում, բայց բովանդակությունն այսպիսին էր:
—Չմտածես որ խմած եմ, սկսեց նա… Պարզապես արդեն երկու գիշեր չեմ քնել: Գյումրվա Բիենալեյում էինք:
…Ընկերս ինձ համար նվագում էր տրոմբոնով ու ես իր նվագով ներշնչված նկարում էի ու ներշնչում նրան:
Խոսքով չեմ կարող արտահայտել ինչպիսի փոփոխություն է իմ մեջ կատարվում: Անգամ պարզ ու հասարակ գիծը որ քաշում եմ… հիմա տարբեր է…
Գեւորգի այդ հոգեւոր վիճակը միշտ աչքիս առաջ է, հիշեցնելով թե, առհասարակ՝ մարդ որքան երջանիկ կարող է լինել…
Ստորեւ ծանոթացեք Գեւորգ Մուրադի հերթական կենդանի կատարումը Տամբուկոյի՝ Մեքսիկայի Հարվածային Անսամբլի հետ 2007թ.: Շատ գեղեցիկ աշխատանք է.—
Նաեւ այցելեք Գեւորգ Մուրադի կայքը
